همه ما تو یه چیز مشترکیم ،همه ما احساس داریم که یه وجه اشتراکه بین همه آدما ،اما چیزی که زندگی هر آدمی رو متفاوت میکنه نحوه استفاده از این حس هاست. به نظر من غم یه احساس مسریه که میتونه حتی یه جمع خانوادگی بزرگ رو درگیر کنه. شخصیت و ذات ما هم بر اساس این احساسات پایه گذاری میشه؛هرکسی به هرکدوم احساسش بیشتر اهمیت بده همون احساس تو وجودش منعکس میشه .مطمعنم که همتون حداقل یه جمله از کتاب راز راندا رو خوندین یا افرادی رو دیدین که بی هدف خوشحالن ،افرادی که شکر گزار و شادن بی اختیار شادی رو به دنیای اطرافشون میدن که جهان هم بی درنگ این شادی رو صد چندان به سمت اون افراد منعکس میکنه.. داستانی رو خوندم که دوس دارم باهاتون درمیون بزارم.. پدر و پسری روزی برای تفریح میرن به کوه .مدتی که از کونوردیشون میگذره پای پسر لیز میخوره و پسر میوفته زمین.پسر شروع میکنه به بد و بیراه گفتن که یه صدای دیگه همون حرفای پسر رو تکرار میکنه ؛پسر با تعجب از رو زمین بلند میشه و با صدای بلند فریاد میزنه:توکی هستی؟ همون صدا تکرار میکنه:تو کی هستی؟ پسر عصبانی میشه و فریاد میکشه:ترسو... همون صدا جواب میده:ترسو پسر رو میک

یه قلم و دفترچه یادداشت بردار !!!آره همین الان .. برو بشین تو یه اتاق که جز خودت هیچکس توش نباشه. دفتر رو باز کن و تک تک آرزوهات رو توش بنویس مهم نیس چه آرزویی داری فقط همشون رو بنویس. حالا مقابل هر آرزوت کارایی رو که واسه به دست آوردنش انجام دادی بنویس ...فقط حق داری کارایی روکه تا امروز و این لحظه واسش کردی بنویسی نه کارایی که قراره براش بکنی؛واسه تک تک آرزوهات بنویس. حالاکه کارت تموم شد از اول تا اخر هرچی که نوشتی رو بخون با دقت . فقط امروز وقت داری که اینکارو بکنی از فردا نباید یه لحظه آروم و قرار بگیری ،از فردا تایم زندگی تو شروع میشه.از فردا هر لحظه ای که میگذره یه لحظه به مرگ نزدیکتر میشی پس وقتت کمه .از فردا هرکاری رو که واسه رسیدن به اهدافت کردی رو حتی کوچکترینش رو تو دفترچه ات یادداشت میکنی... مطمعن باش وقتی دفترچه ات پرشد تو به اهدافت رسیدی. تو قراره حق خودت رو ادا کنی .

زندگی رو میشه لمس کرد ،با چشیدن طعمش...

بعضی وقتا زندگی به کاممون طعم شیرین میذاره ...اما همیشه اینجور نیس.

طعم تلخ همیشه موندگار تر از طعم شیرینه،بعضی وقتا اونقدر تلخه که تا آخر عمر تلخیش رو دلمون میمونه و تا عمر داریم نمیتونیم طعم

شیرینش رو بچشیم...